Μου θύμισες τον John D.
Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου, η εικόνα του σκουριασμένου αυτού πλοίου ήταν άρρηκτα δεμένη με τις καλοκαιρινές μου διακοπές.
Το John D, ήταν προσαραγμένο ανοιχτά της πλαζ της Σητείας, θα ήταν τουλάχιστον 1μίλι κολύμπι για να το φτάσεις. Ήταν το παιχνίδι όλων μας τότε να κολυμπάμε ως εκεί, να σκαρφαλώνουμε τις πλαϊνές σκάλες του και να κάνουμε βουτιές σπρώχνοντας και γελώντας από το κατάστρωμά του... Ήταν ακόμα εκείνη η ωραία προ-Jumbo εποχή που τα παιδιά δεν πάθαιναν τραγικά πράγματα παίζοντας με ακατάλληλα παιχνίδια....
Όμορφη εικόνα το John D. αλλά δυστυχώς την έχω κρατήσει μόνο στο μυαλό μου.
Κάποια στιγμή το απομάκρυναν βέβαια. Έμεινε μόνο το κομμάτι των Κατσιμιχαίων να μου το θυμίζει:
μακριά ένα καράβι
έμενε ακίνητο
ακίνητο ένα καλοκαίρι
τι περίμενε, τι περίμενε
κανείς δεν ξέρει