Ήταν ένα σχολείο που όταν πρωτομπήκα στην κατάδυση και ιδιαίτερα μετά το rescue το έβλεπα με μισό μάτι.
Σκεφτόμουν:
"Γιατί να το κάνω το ριμάδι αφού έκανα κάτι πιο ολοκληρωμένο (rescue)"
Μετά όμως και με την τριβή στο αντικείμενο κατάδυση αποφάσισα ότι μια συσκευή παροχής οξυγόνου είναι must ιδιαίτερα για όσους από εμάς βουτάμε μόνοι μας (εννοώ χωρίς καταδυτικό). Έτσι άρχισα να ψάχνομαι διαβάζοντας στο Intenet, στην DAN και επισκεπτόμενος μαγαζία που πουλούσαν ιατρικό οξυγόνο. Άκρη δεν έβγαζα, το κόστος ήταν (και είναι) αρκετό.
Μετά το σχολείο μπορώ να πω ότι είμαι σε θέση να παρέχω οξυγόνο αποτελεσματικά και γρήγορα αφού οι διαδικασίες είναι πλέον σαφείς ενώ μπορώ και να διολέξω τον εξοπλισμό που μπορεί το δικό μου βαλάντιο να αντέξει και παράλληλα να μπορώ μελοντικά να το κάνω καλλίτερο.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω τον "καθηγητή Μυστήριο" (όσοι μικροί διάβαζαν μπλεκ θα καταλάβουν) τόσο για τον κόπο του και την ουσιαστικά εθελοντική προσφορά του αλλά και για την αγάπη του στο αντικείμενο και την λαχτάρα του να μας μεταδώσει μηνύματα που αφορούν την κατάδυση στο σύνολό της.
Νεοκλής