Τα δημοσιεύματα στον Ευρυτανικό τύπο συνεχίζονται αμείωτα. Διαβάστε ένα απόσπασμα της εφημερίδας που έγραψε ο Κώστας Μπουμπουρής
"Ο φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας,
η Παναγία της Επισκοπής … και …. η Ελλάδα του"
Μια φωτογραφία χίλιες λέξεις", όπως λένε και όχι μόνο.! Μια φωτογραφία μπορεί να σημαίνει μεγάλες χαρές, συνταρακτικά γεγονότα ή και ανείπωτες καταστροφές..!
Η πρωτοσέλιδη φωτογραφία του
Ε.Π. της 7-5-2008 με το σταυρό της Παναγίας της Επισκοπιώτισσας να δεσπόζει ακόμη επιβλητικά στον τρούλο της, εκεί κάτω στον υγρό τάφο της λίμνης των Κρεμαστών 44 χρόνια μετά ,λες κι ο καταποντισμός της έγινε χθες, σίγουρα ξύπνησε πολλές θύμησες.
Θύμισες πικρές σ' αυτούς που έζησαν ένα επώδυνο ξεριζωμό εκεί στις αρχές της δεκαετίας του '60 στη Δυτική Ευρυτανία. Ο ιστορικός ποταμός Αχελώος έμελλε να γίνει η αφορμή κεφαλοχώρια όπως η Επισκοπή, η Σιβίστα, τα Σίδερα, ο Κάτω Τρίκλινος και παρακάτω ο Μαυριάς, ο Άγιος Βασίλης, κι άλλοι μικρότεροι Συνοικισμοί να "πνιγούν".
…… Δραματικές ήταν οι στιγμές, όταν ήρθε η ώρα της φυγής, απ' τον τόπο που γεννήθηκαν κι έθαψαν τους προγόνους τους. Πολλοί πριν ακόμα φύγουν, πήγαν με τον παπά στο νεκροταφείο για ένα τρισάγιο, το τελευταίο πριν μείνουν για πάντα κάτω απ' το νερό. Άλλοι πάλι ξέθαψαν τα μνήματα, για να πάρουν τα κόκαλα των δικών τους μ' ότι άλλο είχαν και αγκαλιά με την τραγική τους μοίρα για ν' αναζητήσουν νέα πατρίδα.
Μερικοί σκόρπισαν στα γύρω χωριά, όπου είχαν γνωστούς ή συγγενείς. Άλλοι πάλι δυσκολεύτηκαν, να το πάρουν απόφαση, βουνίσιοι να ζήσουν στον κάμπο κι έστησαν πρόχειρες παράγκες με λαμαρίνες στα καταράχια, όσο διαρκούσε και η κατασκευή του έργου κι εύρισκαν μεροκάματο……
….Τα χτίσματα των χωρικών γκρεμίστηκαν απ' τις μπουλντόζες για να πάρουν ότι φορητό μπορούσαν μέσα απ'τα συντρίμμια και μόνο τα πέτρινα γεφύρια κατακλύστηκαν άθικτα και οι εκκλησιές βυθίστηκαν όρθιες απ' το φόβο των Αγίων".
….
Ειδικά για την εκκλησία της Επισκοπής λεει ο φωτογράφος "…Εγώ προσωπικά, επειδή το μνημείο αυτό ήταν απ΄ τα πιο αξιόλογα Βυζαντινά είχα κάνει πρόταση για την μεταφορά της στον Eliot, Δ/ντή της Αμερικανικής Εταιρίας Ebasko ,που είχε αναλάβει την μελέτη και κατασκευή του έργου. Ο Αμερικανός το είδε θετικά μιας και το υπερυψωμένο έδαφος του χώρου επέτρεπε την κατασκευή κατάλληλης πλατφόρμας για την μεταφορά.To Yπουργείο Δημοσίων Έργων όμως τότε δήλωνε ότι δεν υπάρχουν οι απαιτούμενες πιστώσεις και το θέμα αποσιωπήθηκε και ξεχάστηκε…όπως συνήθως. Έστω και τώρα και εγώ συμφωνώ να γίνει κάτι για την ανάδειξη του μνημείου αυτού εκεί στο βυθό που είναι θαμμένο ,όπως προτείνεται στο αποκλειστικό ρεποπτάζ της αξιόλογης Ευρυτανικής εφημερίδας, που κρατώ αυτή τη στιγμή στα χέρια μου. Κάτι που δεν έγινε τότε, που η τεχνολογία ήταν ακόμη στα σπάργανα, ας γίνει τώρα που η τεχνολογία έφτασε να κάνει …θαύματα.." όλο το κείμενο εδώ