Guys…….
Αφού τοσο πολυ σας αρεσει να «βαφτιζετε», γιατι δε σκεφτηκατε ποτε σοβαρα το ενδεχομενο να γινετε παπαδες???
Εμμένοντας στην αρχική ερώτηση, χρησιμοποιώ κι εγώ τα miflex και τα βρίσκω άκρως εργονομικά. Επομένως Νεοκλή θα σου πρότεινα να τα δοκιμάσεις.
Υ.Γ.
Το ποια ειναι η σωστη χρηση του LH και ποια οχι εχει ήδη εξαντληθεί σε προηγουμενα threads. Το αν θέλει κάποιος να την ακολουθήσει ή όχι είναι επίσης δικό του θέμα. Το αν είναι όμως ασφαλές σε rec ή σε tec κατάδυση είναι ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Γιατί κολλάτε τόσο στο είδος της βουτιάς? Αν δεν τηρηθούν συγκεκριμένοι κανόνες ασφαλείας, είτε rec είτε tec οι ίδιοι παράγοντες θα μας θέσουν σε κίνδυνο.
Διάβασα ότι είναι αδύνατον να μαντέψεις πότε θα σου συμβεί κάτι underwater.....διαφωνώ....μπορείς να καλύψεις ένα εύρος καταστάσεων δημιουργώντας υποθετικά σενάρια, όμως πιο σημαντικό είναι να μπορείς να προλαμβάνεις και στην χειρότερη να μπορείς να αντιμετωπίζεις αυτές τις καταστάσεις. Κι αυτό επιτυγχάνεται με σωστή προσέγγιση-νοοτροπία (δύτης) και με σωστά μέσα (εξοπλισμός).
Έχω βρεθεί πολλές φορές σε δύσκολη θέση είτε από αστοχίες εξοπλισμού, είτε από κακή συμπεριφορά του ζευγαριού μου. Και έχω βρεθεί και σε κατάσταση OOG. Και έχω αναγκαστεί να συνεχίσω επί 10’ την κατάδυση πριν βγω στην επιφάνεια (πραγματικά πολύ μεγάλος χρόνος για να «κρέμεσαι» από έναν σωλήνα μισού μέτρου), γιατί ο OWSI και οδηγός της βουτιάς δε έκρινε σκόπιμο να εγκαταλείψουμε και έπρεπε-αυτός πάνω και εγώ κάτω- να περάσουμε ένα φαράγγι αρκετών μέτρων.
Μια συνηθισμένη Rec βουτιά ήταν.....δυστυχώς όμως σε μια φάση της καταδυτικής μου ζωής που έχουν βρεθεί πολλοί OWs.
Είναι η φάση που «θεοποιείς» τον εκάστοτε dive master-εκπαιδευτή
και θεωρείς δεδομένο ότι ένα πτυχίο στον τοίχο κάποιου του εξασφαλίζει και τις απαραίτητες γνώσεις-ικανότητες ώστε κοντά του να είσαι ασφαλής.
Είναι πιθανό να μείνεις από αέρα και σίγουρα είναι πιθανό να χρειαστεί να κάνεις sharing για αρκετή ώρα. Εφόσον λοιπόν είναι ένα πιθανό σενάριο, θα πρέπει κάθε φορά που βουτάς να έχεις προβλέψει/προετοιμαστεί για την αντιμετώπισή του.
Σε αυτό λοιπόν το σενάριο καλό είναι να σκεφτείς το ενδεχόμενο ο OOG δύτης να είναι σε κατάσταση πανικού, κάτι το οποίο είναι και το πιο πιθανό (πολύ χρησιμοποιείται αυτή η λέξη αλλά... είναι πιθανό!
).
Και δε με νοιάζει αν εσύ ή εγώ το αντιμετωπίσαμε ήρεμα και σωστά την πρώτη φορά που μας συνέβη. Τη δεύτερη μπορεί τα πράγματα να είναι εντελώς διαφορετικά. Ιδίως αν συμβεί στα 40μ που πολλοί -έστω και στο τσακίρ κέφι- κατεβαίνουν με αέρα. Εκεί σας θέλω...να πετάει το ζευγάρι σου το ρυθμιστή από το στόμα γιατί «την είδε» Ποσειδώνας.....
Η σωματική-οπτική επαφή είναι πράγματι το πιο σημαντικό πράγμα. Ή μάλλον το δεύτερο σημαντικό...το πρώτο είναι να πάρει ΑΜΕΣΑ το ζευγάρι μου αέρα.
Και πιθανότατα θα το κάνει, αρπάζοντας το κυρίως δεύτερο στάδιο μου από το στόμα μου...
Το ότι έχουμε πλέον δυνατότητα απόστασης πέραν του 1μ μεταξύ μας, δε με καθιστά ανίκανη να τον συγκρατήσω κοντά μου μέχρι να βρει πάλι την ψυχραιμία του. Ούτε έχουμε «κολλήσει» με κάποιον μαγικό τρόπο, ώστε να φοβάμαι ότι θα με παρασύρει μαζί του αν ξεκινήσει ανεξέλεγκτη ανάδυση.
Επιπλέον, αν ο OOG δύτης παραμείνει ψύχραιμος ,το LH μου εξασφαλίζει την άνεση να κολυμπήσω όσο χρειαστεί, μέχρι να ανοίξω DSMB και να βγω στην επιφάνεια.
Και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα.....
