[yan]

Ας ρίξω κι εγώ τα σκόρπια μου -εμβόλιμα ()- σε αυτή την ενδιαφέρουσα κουβέντα που θα ήταν απίθανο αν γινόταν face to face...

Κατά την γνώμη μου η ταινία είναι σχεδόν άρτια. Ο κεντρικός ήρωας, οι ακραίες δράσεις του sea shepherd, η δραματική ανάδειξη της συμπεριφοράς των ψαράδων που πετούσαν προκλητικά τα finless σώματα στη θάλασσα, η ρομαντική διάσταση του κεντρικού χαρακτήρα που νιώθει την ανάγκη να μεταμορφωθεί σε Τιμωρό, όλα αυτά εξυπηρετούν έναν κύριο σκοπό. Την ευαισθητοποίηση ενός ανειδίκευτου, αδιάφορου και ενδεχομένως στερημένου κλασικής παιδείας κοινού.
Μόνος του, δεν μπορεί να κάνει τίποτα. Χρειάζεται την μάζα και πρέπει να την ενεργοποιήσει. Παρουσιάζει την μαζική κινητοποίηση του κόσμου στην Costa Rica και είναι σαν να λέει: "καντο κι εσύ".

Όσον αφορά στη συμπεριφορά του ευτραφή καπετάνιου του Sea Shepherd γνωρίζω μόνο πως η βία γεννάει βία. Το έχουμε δει σε όλες τις περιόδους και σε όλα τα κοινωνικά στρώματα. Είναι γνωστό επίσης πως, σε ορισμένες περιπτώσεις, η βία δίνει λύσεις ή ενεργοποιεί διαδικασίες λύσης.
Η όποια αγανάκτηση, η όποια ματαιοδοξία, η όποια σκοπιμότητα προφανώς και δεν δικαιολογούν τον εμβολισμό των ψαράδικων. Δικαιολογούν όμως τις εν βρασμώ αντιδράσεις και αυτό είναι ένα ελαφρυντικό. Θα με ενδιέφερε πολύ να δω έναν σφαιρικό απολογισμό της δράσης του sea shepherd, κάποια χρόνια μετά ίσως.

Οι φτωχοί ψαράδες, τα προστατευμένα αφεντικά της Μαφίας, η διεφθαρμένη εξουσία... φαινόμενα που κυριαρχούν από τις απαρχές των δομημένων κοινωνιών σε διάφορες παραλλαγές.
Ο πλούτος ή το "βόλεμα" κινεί τα νήματα? Ή και τα δύο? Η εξουσία αρπάζει ό,τι χρειάζεται για να ικανοποιήσει τις διαστροφές της ή μήπως της το δίνουμε μόνοι μας προκειμένου να τα έχουμε καλά μαζί της σ' ένα ευρύ φάσμα συμπεριφορών?
Αν το δούμε στη βάση του, το αφεντικό της Μαφίας και ο φτωχός ψαράς έχουν διαφορετικά μέσα, διαφορετικούς στόχους αλλά ίδια κίνητρα (σε διαφορετική κλίμακα). Ο καθένας κινείται βάσει των προσωπικών του δεδομένων προσπαθώντας να επιτύχει τους στόχους του και από τη στιγμή που το μέσο είναι το χρήμα επιλέγω να είμαι ισοπεδωτικός και να κατανέμω εξίσου την ευθύνη.
Εξ άλλου και η ίδια η διαφθορά δεν είναι ίδιον των ισχυρών αλλά όλων, δεδομένου ότι όλοι εμπλέκονται τώρα και πάντα στο κυνήγι της προσωπικής καταξίωσης. Κυνήγι που οδηγεί στην (αυτο)καταστροφή, πόσο μάλλον όταν ο επιθυμητός στόχος δεν είναι κάτι ηθικό, κάποιο ιδεώδες (θυμάστε το ηρωικό ιδεώδες?) αλλά έχει υλική υπόσταση. Είναι κάτι απτό, εκτεθειμένο στην αντικειμενική αντίληψη και άρα μετρήσιμο.
Θα μου πείτε πως ο μεν ψαράς προσπαθεί να επιβιώσει, ο δε νονός προσπάθει για ακόμα περισσότερα. Το πρόβλημα όμως δεν είναι στους ρόλους αλλά στο σενάριο. Ο ψαράς έυκολα θα λειτουργούσε τον τρόπο του μαφιόζου αν το σενάριο ήταν διαφορετικό.

Με βάση τα παραπάνω βέβαια, η λύση θα πρέπει να αναζητείται σε πολιτισμικό και ηθικό επίπεδο και όχι σε πολιτικό ή /και κοινωνικό. Επομένως θα πρέπει να καταδικάσουμε, ίσως και να αφορίσουμε τον Sea Shepherd αλλά και το sharkwater, αφού η συσπείρωση που επιδιώκει απέχει αρκετά από αυτό.
Και είναι όμορφο να σκέπτεται κανείς πως θα επαναπροσδιοριστούν οι κοινωνίες και θα ορίσουν νέα δεδομένα στη σχέση δράσης-ατίδρασης-αλληλεπίδρασης αλλά και του είδους της επιθυμητής καταξίωσης (από υλική σε ηθική).
Φοβάμαι όμως ότι αυτό παίρνει χρόνο, απαιτεί ενέργεια, απαιτεί οργάνωση. Κι όταν την λύση την χρειάζεσαι άμεσα δεν έχεις χρόνο και κατά συνέπεια δεν έχεις ψυχραιμία να οργανώσεις, και την ενέργειά σου προτιμάς να την διαθέσεις διαφορετικά.

Επίσης αναρωτιέμαι αν μπορούμε να αφήσουμε εκτός του οπτικού μας πεδίου τις τακτικές πολέμου, όπου κάθε πλευρά χρησιμοποιεί χωρίς ενδοιασμούς τα όπλα που διαθέτει. Πού είναι τα όρια των θεμιτών και των αθέμιτων τακτικών σε πολέμους ακήρυχτους μεν, υπαρκτούς δε? Τα όπλα αξιολογούνται βάσει της ισχύς τους και της αποτελεσματικότητάς τους, έτσι δεν είναι? Ίσως δεν θέλετε να δείτε αυτή την πιθανότητα αλλά προσωπικά την αξιολογώ ως σημαντική.

Πόλεμος, αγώνας, προσπάθεια, όπως και να το βαπτίσουμε θα πρέπει να διεξαχθεί πολυεπίπεδα, γενικά αλλά και ειδικά.
Εν τω μεταξύ το κακό συμβαίνει και ο sea shepherd αντιδρά εμβολίζοντας ακόμα έναν κοινωνικοπολιτικό συνονθύλευμα κάποιου κόσμου με ιστορία, με ήθη, με αισθητική.