[eye love scuba]

Για το float tank δεν ήξερα, αλλά από ότι διάβασα φυσικά και δεν είσαι βυθισμένος τελείως στο νερό και φυσικά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με ό,τι αναφέρεις παρακάτω για την υγρή αναπνοή (liquid breathing).

Στην υγρή αναπνοή έχω αναφερθεί πολύ λίγο σε παλαιότερα post. Πρόκειται για μερική ή ολική πλήρωση των πνευμόνων με τα λεγόμενα βαρέα υγρά (perfluocarbon liquids-PFCL). Είναι υγρά με σχετικά χαμηλό ιξώδες (φυσικά πολύ υψηλότερο από του αέρα), υψηλή ικανότητα μεταφοράς οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα και πιθανές αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες.
Πειραματικά έχει χρησιμοποιηθεί και η πλήρης (ολική πλήρωση των πνευμόνων με PFCL) και η μερική (πλήρωση των πνευμόνων με PFCL και με αέρα) υγρή αναπνοή. Η διαδικασία είναι πολύπλοκη και γίνεται σε καταστολή. Σε ασθενείς με αναπνευστική ανεπάρκεια τελικού σταδίου καθώς και σε πρόωρα νεογνά (με ανεπάρκεια επιφανειοδραστικού παράγοντα στο τοίχωμα των κυψελίδων) έχει εφαρμοστεί η μερική πλήρωση. Το βασικό χαρακτηριστικό σε αυτές τις παθολογικές καταστάσεις είναι η σύμπτωση (collapse) του τοιχώματος των κυψελίδων (ατελεκτασία), που οδηγεί σε σοβαρή αναπνευστική ανεπάρκεια λόγω αδυναμίας ανταλλαγής αερίων και αιμοδυναμικές διαταραχές. Με την υγρή αναπνοή οι κυψελίδες διαστέλλονται και η ανταλλαγή αερίων είναι εφικτή. Οι ασθενείς είναι διασωληνωμένοι.
'Οπως μπορει να φανταστεί κανείς, η υγρή αναπνοή θα αποτελούσε επανάσταση στην κατάδυση, δεδομένου ότι όλα τα προβλήματα σχετικά με το θέμα νόσος, μερικές πιέσεις και πνευμονική υπερδιάταση θα έπαυαν να υφίστανται. Πειράματα σε ποντίκια έχουν γίνει, νομίζω από τους πρώτους ήταν η COMEX (Thoc, u know something?). Σε δύτες δοκιμές δε γνωρίζω να έχουν γίνει, αλλά και να έχουν γίνει μάλλον είναι στρατιωτικό μυστικό (κλασσική περίπτωση στρατιωτών πειραματόζωων), μια που η μέθοδος είναι ακόμα πολύ ανώριμη για επίσημη δοκιμή... (κλινικά όλοι οι ασθενείς με μερική υγρή αναπνοή ήταν διασωληνωμένοι...).
Μία πειραματική εργασία με ενδοφλέβια έγχυση σε ποντίκια PFCL σε συνδιασμό με χορήγηση οξυγόνου μετα από ξηρά κατάδυση σε θάλαμο έδειξε ταχύτερη απορρόφηση των εξωαγγειακών φυσαλίδων.