Παράθεση:
Αρχικό μήνυμα απο ΦΟΙΒΟΣ ΣΤΑΜΟΥΛΗΣ
Εγώ λοιπόν τι κάνω ? Πριν απο κάθε βουτιά με εναν νέο buddy (οκ δεν είναι συχνό αυτό), κάνω δυο τρεις φορές την άσκηση αυτή στην αρχή της βουτιάς. Μου αρπάζει δλδ το στάδιο απο το στόμα χωρίς βέβαια να μου κάνει νόημα out of air.
Και ερωτώ:
Είναι σωστό/αρκετό αυτό ?? Θα το πράξει πραγματικά εαν έρθει μια αληθινή κατάσταση ?? Ή μήπως θα μπερδευτεί και αυτά τα δυο δευτερόπλεπτα ή κλάσματα που θα κάτσει να σκεφτεί ..”ουπς..ποιό παίρνω ?”…αποβούν μοιραία και αντί για αέρα απο τον buddy του προτιμήσει να κάνει μια γρήγορη βολτούλα για την επιφάνεια ? Mην ξεχνάμε οτι δεν υπάρχει εδω κίτρινο χταποδάκι φάτσα κάρτα κρεμάμενο στο στήθος.
Οκ...εγώ έκανα και ενα σχολείο, όπου εμπέδωσα (έτσι θεωρώ τουλάχιστον) την χρήση αυτού του setup. Αυτός όμως ?? Μήπως δεν αρκεί αυτή η ταχεία εκπαιδευσούλα ή να το πούμε καλύτερα ασκησούλα που του έκανα εγώ ?
Κάθε φορά λοιπόν που πάω για μια κατάδυση, έχω λιγάκι άγχος! Τον πρώτο καιρό μετέτρεπα το παραπάνω setup στο κλασικό, όταν επρόκειτο να βουτήξω με ανθρώπους που δεν το γνώριζαν ή που δεν είχαν εκπαιδευτεί σε αυτό το σύστημα.
Κάποια στιγμή όμως σταμάτησα (βαρέθηκα να βιδώνω και να ξεβιδώνω τους σωλήνες) και πλέον βουτάω μόνιμα με το long hose, έχοντας όμως το άγχος οτι κάτι μπορεί να πάει στραβά.
Θα μου πείτε...”αφού έχεις αυτό το άγχος, γιατί βαριέσαι να αλλάζεις το setup ρε μεγάλε ??” ...no answer here..
Ποιά η άποψη σας ?
Είμαστε δημόσιος κίνδυνος εμείς με τα long hose ή όχι ? 
Θα πράξει ο πνιγόμενος (ο σκασμένος) αυτό που υποστηρίζουν αρκετοί techo-ινστράκτορες (και όχι μόνο), δλδ θα αρπάξει το κύριο στάδιο του buddy του ή θα μπερδευτεί και θα την κάνει πανικόβλητος για την επιφάνεια ?
Αυτή η ερώτηση βέβαια είναι αρκετά σχετική (όπως πολλά πράγματα στην ζωή μας) και επίσης μπορεί να ισχύσει και για το απλό setup.. /
θα μπορούσε όμως να συζητηθεί λιγάκι.. |
Φοίβε, ο προβληματισμός σου εκφράζεται από ένα αρκετά μεγάλο ποσοστό δυτών που ξεκινούν να χρησιμοποιούν το hogarthian setup (όπως περιγράφεις το κομμάτι που αφορά στην τοποθέτηση των ρυθμιστών).
Η εκπαίδευση οφείλει να μας μάθει την σωστή χρήση του long hose και των συναφή, αλλά όχι να μας πείσει να το χρησιμοποιούμε. Αυτό το αναλαμβάνει το marketing.
Το πρόβλημα συνεπώς δεν εντοπίζεται στην εκπαίδευση αλλά στο "γιατί" που θέσαμε- ή δεν θέσαμε, στον εαυτό μας όταν υιοθετήσαμε το σύστημα (όποιο σύστημα κι αν είναι αυτό).
Εμείς, πριν επιλέξουμε ποιο setup θα χρησιμοποιήσουμε, θα πρέπει να πιστεύουμε πραγματικά ότι είναι πιο αποδοτικό, πιο ωφέλιμο, πιο ασφαλές, πιο εύχρηστο κτλ. από όλα όσα έχουμε γνωρίσει. Αν έχουμε φτάσει σ' αυτό το σημείο, τότε δεν θα υπάρχουν ενδοιασμοί για την χρήση του, σε όλες τις καταστάσεις.
Το να επιλέγεις το ένα setup όταν βουτάς με την παρέα σου και το άλλο όταν βουτάς με κάποιον που δεν ξέρεις, είναι λίγο μπέρδεμα.
Τελικά, επιλέγεις το setup που
πιστεύεις όταν βουτάς με γνωστούς και το setup που έχεις
απορρίψει όταν βουτάς με αγνώστους.
Ο νέος buddy μας, αν μπερδευτεί, δεν θα μπερδευτεί επειδή είναι ηλίθιος. Θα μπερδευτεί επειδή είναι ανασφαλής ή /και στρεσαρισμένος και δεν μπορεί να διαχειριστεί την πληροφορία που του προσθέτουμε.
Προτείνω λοιπόν να εστιάζουμε στον buddy μας, και όχι στο setup μας.
