[fin]

Σε μια επίσκεψή μου στο ψυχιατρείο, ρώτησα τον διευθυντή πώς διακρίνει αν ένας ασθενής πρέπει ή όχι να εγκλειστεί.

«Είναι απλό», είπε ο διευθυντής «γεμίζουμε μια μπανιέρα και προσφέρουμε στον ή στην ασθενή ένα κουταλάκι, ένα φλιτζάνι του τσαγιού και έναν κουβά,
ζητώντας του να αδειάσει τη μπανιέρα».

«Α, κατάλαβα», είπα, «ένα φυσιολογικό άτομο θα χρησιμοποιήσει τον κουβά γιατί είναι μεγαλύτερος από το κουταλάκι και το φλιτζάνι».

«Όχι», είπε ο διευθυντής, «ένα φυσιολογικό άτομο θα τραβούσε την τάπα. Προτιμάτε κρεβάτι κοντά στο παράθυρο;»



Δηλαδή, φυσιολογικό είναι το άτομο που επιλέγει λύσεις έξω από το συγκεκριμένο πλαίσιο που του προσφέρει το σύστημα (π.χ γιατρός).

Στη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας οι λύσεις είναι Ευρωπαϊκή Ένωση (σσ. Κουταλάκι), ΔΝΤ (σσ. Φλιτζάνι) ή Αγορές (σσ. κουβάς).

Η λύση που θα επέλεγε κάθε φυσιολογικό είναι μια: ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ή κατ’ αντιστοιχία με το ανέκδοτο μας , να τραβήξει την τάπα και να αδειάσει τη μπανιέρα.


ps Έτσι όπως πάνε τα πράγματα ούτε κρεβάτι στο παράθυρο θα πάρουμε, ράντζο και στο διάδρομο.