πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα η συζήτησή σας, μόλις κατάφερα και την διάβασα....
Ο grandbleu φυσικά και με εκφράζει απόλυτα σε ό,τι αφορά τους προβληματισμούς του αλλά και οι θέσεις του Σώτου επίσης με καλύπτουν (By the way, Σώτο, έκανες καταπληκτική, σχεδόν επαγγελματική σύνοψη των όσων ακούστηκαν!)
Οι συγκεκριμένοι επιχειρηματίες (Σελόντα), να πούμε και του στραβού το δίκιο, φάνηκε από τις παρουσιάσεις και τις προσεγγίσεις τους ότι έχουν κάνει ό,τι καλύτερο μπορούν με τα μέσα που διαθέτουν.....έχουν μελετήσει, έχουν επισκεφτεί άλλες περιοχές, έχουν πλησιάσει δήμους και κοινότητες, έχουν προσπαθήσει να ελιχθούν αξιοπρεπώς ανάμεσα σε νομικά χάσματα... Εγώ προσωπικά πιστεύω ακόμα και στις καλές τους προθέσεις... των συγκεκριμένων όμως. Σε καμία περίπτωση πάντως δε θα θεωρούσα δεδομένες τις καλές προθέσεις του ευρύτερου ιδιωτικού τομέα...
Ο προβληματισμός που πλέον αιωρείται αφορά πιο πολύ το Διάταγμα ή την Υπουργική απόφαση που εκκρεμεί για να δοθούν οι κατευθυντήριες γραμμές για την υλοποίηση των ΠΟΑΚΠ. Αν αυτές βγουν και είναι σωστές, δε θα έχουμε πολλούς λόγους να ανησυχούμε.... Αυτό όμως δεν είναι θέμα ΣΕΛΟΝΤΑ, όπως σωστά αναφέρουν και οι εκπρόσωποί της.... Και αν μη τι άλλο η ΣΕΛΟΝΤΑ φαίνεται πρόθυμη να συμμορφωθεί προς τις όποιες οδηγίες και γιατι όχι βέβαια, αφού διαθέτει και τους πόρους και τα μέσα..... Αν από την άλλη οι οδηγίες ζητούν τον ουρανό με τ'αστρα, πόσοι άλλοι ιδιώτες, ή έστω πόσοι φτωχοί Δήμοι θα μπορέσουν άραγε να συμμορφωθούν; Άρα η απειλή του μονοπωλίου εμφανίζεται εξαιρετικά ορατή.
Εντωμεταξύ, επειδή προσπάθησα όντως στην Ημερίδα να υποστηρίξω ότι ατάκτως ερριμμένες μικρές εκτάσεις δεν είναι καθόλου απαραίτητο να ενισχύουν τα αλιευτικά αποθέματα εκτός των ορίων τους και επειδή ο αντίλογος των συνομιλητών μου βασίστηκε -μεταξύ άλλων- και σε μια συγκεκριμένη δημοσίευση την οποία έχω διαβάσει κι εγώ, την παραθέτω εδώ για να κρίνετε και μόνοι σας ποιά πλευρά της αλήθειας τελικά ενισχύει:
Μεταφέρω εδώ όλη την παράγραφο με τα συνοπτικά συμπεράσματα (Conclusions) του μελετητή, τα οποία νομίζω ότι αρκούν:
Παράθεση:
The most important lesson provided by this review is that marine reserves, regardless of their size, and with few exceptions, lead to increases in density, biomass, individual size, and diversity in all functional groups. The diversity of communities and the mean size of the organisms within a reserve are between 20% and 30% higher relative to unprotected areas. The density of organisms is roughly double in reserves, while the biomass of organisms is nearly triple. These results are robust despite the many potential sources of error in the individual studies included in this review.
Equally important is that while small reserves show positive effects, we cannot and should not rely solely on small reserves to provide conservation and fishery services. Proportional increases occur at all reserve sizes, but absolute increases in numbers and diversity are often the main concern. To supply fisheries adequately and to sustain viable populations of diverse groups of organisms, it is likely that at least some large reserves will be needed.
Finally, it is paramount that we explicitly state our goals when creating marine reserves. These goals help guide the design of reserves and are critical for assessing whether or not a reserve has functioned successfully.
|