Τεστς καταδυτικού εξοπλισμού

[fin]

Καταπληκτικη ιδεα το βαψιμο. Τωρα που πηραμε μπρος και συγκινηθηκα και γω αποκαλυπτω οτι η πρωτη μου μασκα ηταν επισης αξεχαστη (δεν ειχα καν πεδιλα ουτε κολυμπουσα). Οταν τη πηρα (τεσσαρων) με κρατουσε απο το χερι ο πατερας μου που του ειχε ανατεθει απο τη μητερα μου να μου αγορασει σωσιβιο της αρεσκειας μου. Εγω τον επεισα οτι το παιχνιδι της συσκευασιας (μασκα) ηταν αντιστοιχο με σωσιβιο γιατι ντρεπομουν να φορεσω σωσιβιο (μεγαλη ηττα να μη κολυμπας). Ηταν πορτοκαλι με ασορτι ενσωματωμενο αναπνευστηρα και μπαλακι ping pong. Ευτυχως στη συσκευασια υπηρχε και μια ταπα (για την οπη του αναπνευστηρα) που εγω χρησιμοποιησα αμεσα μετα το test drive, ξεκινοντας τη λαμπρη καριερα του αμφισβητια.
Λιγα χρονια επαναληφθηκε το ιδιο σκηνικο. Ο πατερας μου, εχοντας αποδεχτει οτι θα βγαινω απο το βυθο μονο για φαγητο και υπνο, μου αγοραζει στα δεκα μου, μια "κλασικη" διοπτικη (σχεδιο γνωστο απο τους seal του 70), απο μια βιτρινα καταστηματος της Θεσσαλονικης, πληρωνοντας ενα μυθικο ποσο για την εποχη. Για να καταλαβετε οι σημερινοι γιατι μιλαμε, ηταν ισως η μοναδικη διοπτικη της βιτρινας ενω κοστιζε σχεδον οσο ενα ποδηλατο. Στα επομενα χρονια τον δικαιωσα μενοντας πιστος στην μανια μου. Και οι δυο απο τις πιο χαρουμενες μερες της ζωης μου.