Είναι ή δεν είναι οι τεχνικοί δύτες, δύτες αναψυχής;

[Dimitris Galon]

Γιώργο, η οριοθέτηση βαθών, το είδος των δραστηριοτήτων, η διάταξη και τυποποίηση του υλικού, ο βαθμός επικινδυνότητας και άλλα πολλά είναι από μόνα τους στοιχεία τα οποία καθορίζουν τις βαθμίδες καταδυτικής δεινότητας και μέσα στην ίδια την τεχνική κατάδυση. Π.χ. άλλη είναι η εκπαίδευση και ο καταδυτικός βαθμός δυσκολίας για έναν wreck diver, για έναν advanced nitrox diver, και για έναν trimix diver. Αυτά από μόνα τους είναι αυτονόητα και τα οριοθετούν όλοι οι οργανισμοί. Οι ορισμοί όμως έχουν μεγάλη σημασία, τουλάχιστον για μένα, σε σχέση μ΄ αυτό που εμπεριέχουν νοηματικά και είναι σε θέση να εκφράσουν. Όταν χρησιμοποιώ την λέξη „ανα-ψυχή“ σημαίνει ακριβώς αυτό που δηλώνει, και η λέξη αυτή είναι κατειλημμένη καθορίζοντας ένα μεγάλο σύνολο δραστηριοτήτων μέσα στο οποίο βρίσκεται, πάντα κατά την γνώμη μου, και ο τεχνικός δύτης αναψυχής. Αυτό που στηλίτευσα στα γραφόμενα μου είναι ακριβώς η λάθος επιλογή του όρου. Όπως παρατήρησα στις βαθμίδες της σπορ και της τεχνικής κατάδυσης κάθε οργανισμού, υπάρχουν για κάθε βαθμίδα οι ανάλογες προϋποθέσεις και η ανάλογη εκπαίδευση την οποία πρέπει να ακολουθήσει ο μαθητής για να πιστοποιηθεί για την βαθμίδα αυτή. Από οργανισμό σε οργανισμό αλλάζουν βέβαια οι προϋποθέσεις και η εκπαίδευση, αλλά σε γενικές γραμμές η διαφοροποίηση καταδυτικών δυνατοτήτων (skills αν προτιμάς) είναι πάγια γραμμή. Όπως καταλαβαίνεις βλέπω σφαιρικά τους δύτες αναψυχής, σπορ και τεχνικούς, σαν δύτες ενός συνόλου το οποίο διέπεται από διαφορετικές βαθμίδες εκπαίδευσης και δεν αμείβεται. Έτσι όπως υπάρχει διαφορά στην εκπαίδευση, στις δυνατότητες και στην πιστοποίηση ανάμεσα σ΄ έναν δύτη ανοιχτής θάλασσας (open water diver) και σ΄ έναν δύτη διάσωσης (rescue diver), ακριβώς με τον ίδιο τρόπο υπάρχει διαφορά ανάμεσα σ΄ έναν OW diver και σ΄ έναν advanced nitrox diver με decompression procedures. Όλοι όμως αυτοί οι δύτες παραμένουν δύτες αναψυχής γιατί κάνουν αυτό ακριβώς που δηλώνει η λέξη.