Σ.E.A. 'ΤΗΘΥΣ'  

Επιστροφή   Σ.E.A. 'ΤΗΘΥΣ' > Σχετικά με την Αυτόνομη Κατάδυση > Καταδυτική ιατρική
Εγγραφή Forum Συχνές Ερωτήσεις Λίστα Μελών Ημερολόγιο Σημείωσε τα forums ως διαβασμένα

Γιατροί δεν είμαστε, αλλά ορισμένα θέματα τα συζητάμε

Απάντηση στο θέμα
 
Εργαλεία Θεμάτων Τρόποι εμφάνισης
  #1  
Παλιά 12-05-12, 10:09
Το avatar του χρήστη Χρηστος Ευθυμιου
Χρηστος Ευθυμιου Χρηστος Ευθυμιου is offline
Μέλος ΔΣ του Συλλόγου ΤΗΘΥΣ
 
Εγγραφή: 11-04-2007
Περιοχή: Άλιμος
Μηνύματα: 2.962
Μικροφυσαλίδες

Αρχική εμφάνηση μικροφυσαλίδων

Μικροφυσαλίδες δημιουργούνται σε κάθε μείωση πίεσης άσχετα αν αυτή είναι σε κατάδυση, σε πτήση, ή άνοδο σε υψόμετρο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον να αναλύσουμε το πως δημιουργούνται και από πιο σημείο και μετά γίνονται επικίνδυνες σε μια κατάδυση.

Η διασπορά των μορίων ενός ή παραπάνω αερίου μέσα σε ένα υγρό λόγω της μοριακής κίνησης είναι παθητικά ομοιόμορφη, έτσι προκύπτει, ότι κάθε αέριο το οποίο έχει απορροφηθεί από το υγρό έχει παντού την ίδια μερική πίεση.

Μειώνοντας την εξωτερική πίεση του σώματος μας π.χ. όπως συμβαίνει κατά την άνοδο προς την επιφάνεια ή ακόμα χειρότερα σε μια βίαιη άνοδο, κάτω από ορισμένες συνθήκες δημιουργούνται “κενά”, (Kavitation) μέσα στα υγρά του σώματος (στους ιστούς), τα διαλυμένα μόρια των αερίων τα οποία έρχονται σε επαφή με τα κενά εισχωρούν και “γεμίζουν τα κενά” μέχρι να βρεθούν ξανά σε δυναμική ισορροπία.

Όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία έχουμε την πρώτη εμφάνιση φυσαλίδων τις οποίες γνωρίζουμε ως μικροφυσαλίδες. Σε αυτή τη φάση δεν προκαλούν ακόμα κανένα πρόβλημα, η εξέλιξη από εκεί και πέρα εξαρτάται από την επιφανειακή τάση του υγρού. Μεγάλο μέρος επαναδιαλύεται στο υγρό και άλλες συνεχίζουν να υπάρχουν στο κυκλοφορικό σύστημα έως ότου φτάσουν στους πνεύμονες όπου και εκπνέονται φυσιολογικά, πάντα κάτω από ομαλές συνθήκες .

Εμφάνιση μικροφυσαλίδων από μηχανική τάση

Μια άλλη μορφή εμφάνισης μικροφυσαλίδων προέρχεται από μηχανική τάση (π.χ κόπωση, παραγωγή έργου) σε αυτή τη περίπτωση διασπάται η δομή των μορίων του υγρού (ιστών) αφήνοντας “κενά” (Kavitation) μέσα στο υγρό (ιστούς). Τα μόρια των αερίων “γεμίζουν” αυτά τα κενά και εξαρτάται πάλι από την επιφανειακή τάση του υγρού, αν επαναδιαλυθούν στο υγρό ή θα συνεχίσουν να υπάρχουν στο κυκλοφορικό σύστημα.

Εμφάνηση μικροφυσαλίδων από τη διαταραχή της μοριακής δομης του υγρού

Κενά μπορούν επίσης να παρουσιαστούν ακόμα και από την διαταραχή της μοριακής δομής του υγρού (ιστών στην κατάδυση). Τέτοιου είδους διαταραχή παρατηρείται στην επιφάνεια του υγρού η οποία έχει επαφή με άλλους ιστούς, ιστούς με διαφορετική επιφανειακή τάση.

Στο σημείο επαφής των δύο διαφορετικών επιφανειακών τάσεων συσσωρεύονται στερεά μικροσωματίδια σχηματίζοντας όλο και μεγαλύτερες επιφάνειες οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξη μικροφυσαλίδων.

Εδώ μπορούμε ίσως να προσθέσουμε και τους μύς. Οι μύς παράγουν έργο τριβής έρχονται άμεσα σε επαφή με το αίμα και όπως προανέφερα λίγο πιο πάνω ευνοείται η δημιουργία μικροφυσαλίδων λόγω της διαφορετικής επιφανειακής τάσης των δυο ιστών. Τα διαλυμένα αέρια προσκολούν στα στερεά μικροσωματίδια και έτσι σιγά-σιγά αρχίζουν να σχηματίζονται μικροφυσαλίδες.

Η παρακάτω φωτογραφία απεικονίζει τομή ενός αγγείου με μικροφυσαλίδες ανάμεσα στους μυς.


Φωτογραφία: από το καταδυτικό περιοδικό, Tauchen • September 2008

Ποσότητα και μέγεθος των μικροφυσαλίδων

Tο μέγεθος των μικροφυσαλίδων είναι μόλις μερικά χιλιοστά του χιλιοστού (0,001 mm) και η ποσότητα εξαρτάται από το βάθος, τον χρόνο κατάδυσης καθώς και από την ταχύτητα ανόδου. Φτάνουν δε στη μέγιστη ποσότητα μετά από περίπου 30min κατάδυσης. Σε αυτή τη μορφή δεν μας δημιουργούν κανένα πρόβλημα, μεταφέρονται από το σώμα φλεβικά στο δεξιό προθάλαμο-δεξιά κοιλία της καρδιάς και στη συνέχεια αρτηριακά στους πνεύμονες όπου μετά το “φιλτράρισμα” το οποίο γίνεται στα τριχοειδή αγγεία των πνευμόνων εκπνέονται εφόσον η ποσότητα παραμείνει σε φυσιολογικά επίπεδα.

Μεταφορά και αποβολή του αζώτου από τους πνεύμoνες

Πρόβλημα μπορεί να παρουσιαστεί σε διαδοχική κατάδυση όταν καταδυόμαστε χωρίς το απαιτούμενο διάλλειμα επιφανείας. Στο σώμα μας ακόμα και 1/½ ώρα μετά την κατάδυση έχουμε σχεδόν τη μέγιστη ποσότητα μικροφυσαλίδων. Οι μικροφυσαλίδες …..

Υ.Γ. Θα συνεχίσω με την πρώτη ευκαιρία, τα παραπάνω είναι ένα μικρό τμήμα από την παρουσίαση, Φυσαλίδες ο "εχΘρός της κατάδυσης" που θα παρουσιάσω την τρίτη 15.05.2012 στο Σ.Ε.Α ΤΗΘΥΣ.

Χρήστος Ευθυμίου

__________________
Μέλος ΔΣ του Σ.Ε.Α ΤΗΘΥΣ
http://christos-efthymiou.blogspot.gr/

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Χρηστος Ευθυμιου : 20-04-20 στις 16:27.
Απάντηση με παράθεση
  #2  
Παλιά 12-05-12, 11:22
free_scubaOW free_scubaOW is offline
 
Εγγραφή: 19-11-2011
Περιοχή: ΑΘΗΝΑ
Μηνύματα: 89
Απάντηση: Μικροφυσαλίδες

μπράβο και προσωπικά σε εσάς αλλά και στο σύλλογο...
Απάντηση με παράθεση
  #3  
Παλιά 12-05-12, 19:34
Το avatar του χρήστη dmanetakis
dmanetakis dmanetakis is offline
Μέλος του Συλλόγου ΤΗΘΥΣ
 
Εγγραφή: 03-10-2008
Περιοχή: Mοσχάτο, Αθήνα
Μηνύματα: 865
Απάντηση: Μικροφυσαλίδες

Με τα πολύ ενδιαφέροντα θέματα που ξεκινάει ο Χρήστος μας δίνει τροφή για έρευνα, παραθέτω μια μετάφραση απο το Deco for Divers, του Mark Powell.


Παράθεση:
Παρόλο που η έρευνα πάνω στην θεωρία αποσυμπίεσης έχει ζωή κάτι περισσότερο απο έναν αιώνα, ένα πράγμα είναι προφανές, οτι ο ακριβής μηχανισμός δημιουργίας φυσαλιδών δεν είναι ακόμα γνωστός.

Αυτο όμως που γνωρίζουμε είναι η ύπαρξη δύο κύριων τρόπων όπου φυσαλίδες μπορούν να εκδηλωθούν.
  • Ο "de novo”, δηλαδή από το πουθενά.
  • Και η προύπαρξη πυρίνων αερίου ή μικροφυσαλίδων.
Παρόλο τα όσα γνωρίζουμε για τα Μ-values, η δημιουργία φυσαλίδων δεν εξαρτάται απολειστικά απο την μείωση της περιβάλλουσας πίεσης.


Πειράματα έχουν δείξει ότι εάν «συμπιέσουμε» ένα ποτήρι απιονισμένο νερό σε ηρεμία, σε πίεση 200bar , (αντίστοιχου βάθους περίπου 2000μ ) και το αφήσουμε ώστε να κορεστεί με άζωτο, μπορούμε να το αποσυμπιέσουμε κατευθείαν στο 1 bar χωρίς να δημιουργηθούν φυσαλίδες βάση του μηχανισμού “de novo”.

Kαι αυτό γιατί το απιονισμένο νερό έχει πολύ υψηλή αντοχή σε εφελκισμό, που σημαίνει οτι το άζωτο δεν μπορεί να «απομακρύνει» τα μόρια του νερού, ώστε να προκληθούν φυσαλίδες.

Απο την άλλη, εάν υπάρχουν προσμίξεις «ακαθαρσίες» ή διαταραχή στο νερό, τότε θα θα συντελέσουν στη μείωση της αντοχής του σε εφελκισμό, με αποτέλεσμα τη δημιουργία φυσαλίδων.

Τα σώματα μας δεν αποτελούνται από απιονισμένο νερό και τα κύτταρα και το αίμα μας είναι σε διαρκή κίνηση.
Η ταραχώδης κίνηση του αίματος στο σώμα μας και η σύσταση του, συμβάλει στο να προκαλούνται ευκαιρίες για ανάπτυξη μικροφυσαλίδων διαρκώς.

Μικροφυσαλίδες επίσης δημιουργούνται και σε άλλους ιστούς (εκτός του αίματος) σε ολόκληρο το σώμα μας, καθώς η σχετική κίνηση μεταξύ των διαφόρων ιστών, δημιουργεί τοπικές περιοχές αρνητικής πίεσης και υπερκορεσμού.
Αυτός ο υπερκορεσμός είναι μηχανικός στη φύση του, λεγόμενος Tribonucleation.

Tribonucleation είναι υπεύθυνος για τη δημιουργία μικροφυσαλίδων, σχεδόν σε κάθε άρθρωση του σώματος μας , συμπεριλαμβανομένης και της σπονδυλικής στήλης.

Η δημιουργίας και η αξάλειψης αυτών των μικροφυσαλίδων, φαίνεται να βρίσκεται σε μία ισορροπία στο σώμα μας ,οπότε πάντα υπάρχει ένα ποσοστό και παρατηρούνται ακόμα και σε ανθρώπους όπου δεν έχουν κάνει κατάδυση ποτέ.

Πολλοί παράγοντες μπορούν να επηρεάσουν αυτή την ισορροπία.
Ασκηση , και ιδιαίτερα η ανύψωση βαρών πριν την κατάδυση μπορεί να δημιουργήσει περαιτέρω ανάπτυξη μικροφυσαλίδων.
Αυξημένη περιβαλλοντολογική πίεση , βοηθά στον περιορισμό τους και μειώνει την περαιτέρω ανάπτυξη φυσαλίδων και το ρίσκο του DCI.

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη dmanetakis : 12-05-12 στις 21:34.
Απάντηση με παράθεση
  #4  
Παλιά 12-05-12, 23:53
Το avatar του χρήστη eye love scuba
eye love scuba eye love scuba is offline
 
Εγγραφή: 30-11-2007
Μηνύματα: 477
Απάντηση: Μικροφυσαλίδες

Μπράβο στο Χρήστο, πολύ καλή ιδέα!

Φαντάζομαι θα τα αναφέρει ο Χρήστος στην παρουσίαση, αλλά νεότερα δεδομένα υποστηρίζουν ότι αεροβική άσκηση 24 ώρες πριν την κατάδυση μειώνει τον αριθμό μικροφυσαλίδων, αντίθετα με το τι πιστεύαμε μέχρι τώρα, πιθανώς κινητοποιώντας τους μικροπυρήνες αερίου και απομακρύνοντάς τους από την κυκλοφορία.

http://www.diversalertnetwork.org/me...ise_and_Diving

Επιπλέον νεότερα δεδομένα πιθανολογούν ότι η παρουσία μικρού αριθμού μικροφυσαλίδων στην κυκλοφορία μπορεί και να βοηθάει στην απομάκρυνση των αδρανών αερίων...! Ακόμα όμως είναι πολύ νωρίς για να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα και να δούμε πού είναι το ασφαλές όριο μικροφυσαλίδων. Πάντως έχουμε να μάθουμε πολλά ακόμα...
www.usbr.gov/pmts/water/publications/reportpdfs/report070.pdf

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη eye love scuba : 13-05-12 στις 21:18.
Απάντηση με παράθεση
  #5  
Παλιά 24-10-12, 18:59
Το avatar του χρήστη Χρηστος Ευθυμιου
Χρηστος Ευθυμιου Χρηστος Ευθυμιου is offline
Μέλος ΔΣ του Συλλόγου ΤΗΘΥΣ
 
Εγγραφή: 11-04-2007
Περιοχή: Άλιμος
Μηνύματα: 2.962
Απάντηση: Μικροφυσαλίδες

Κάλιο αργά παρά ποτέ όπως λέει η παροιμία, επιτέλους ολοκλήρωσα το θέμα και το επαναποστάρω όλο μαζί. Καλή ανάγνωση.

Μικροφυσαλίδες:

Μικροφυσαλίδες δημιουργούνται σε κάθε μείωση πίεσης άσχετα αν αυτή είναι σε κατάδυση, σε πτήση, ή άνοδο σε υψόμετρο, έχει μεγάλο ενδιαφέρον να αναλύσουμε το πως δημιουργούνται και από πιο σημείο και μετά γίνονται επικίνδυνες σε μια κατάδυση.

Η διασπορά των μορίων ενός ή παραπάνω αερίου μέσα σε ένα υγρό λόγω της μοριακής κίνησης είναι παθητικά ομοιόμορφη, έτσι προκύπτει, ότι κάθε αέριο το οποίο έχει απορροφηθεί από το υγρό έχει παντού την ίδια μερική πίεση.

Μειώνοντας την εξωτερική πίεση του σώματος μας π.χ. όπως συμβαίνει κατά την άνοδο προς την επιφάνεια ή ακόμα χειρότερα σε μια βίαιη άνοδο, κάτω από ορισμένες συνθήκες δημιουργούνται “κενά”, (Kavitation) μέσα στα υγρά του σώματος (στους ιστούς), τα διαλυμένα μόρια των αερίων τα οποία έρχονται σε επαφή με τα κενά εισχωρούν και “γεμίζουν τα κενά” μέχρι να βρεθούν ξανά σε δυναμική ισορροπία.

Όταν ολοκληρωθεί αυτή η διαδικασία έχουμε την πρώτη εμφάνιση φυσαλίδων τις οποίες γνωρίζουμε ως μικροφυσαλίδες. Σε αυτή τη φάση δεν προκαλούν ακόμα κανένα πρόβλημα, η εξέλιξη από εκεί και πέρα εξαρτάται από την επιφανειακή τάση του υγρού. Μεγάλο μέρος επαναδιαλύεται στο υγρό και άλλες συνεχίζουν να υπάρχουν στο κυκλοφορικό σύστημα έως ότου φτάσουν στους πνεύμονες όπου και εκπνέονται φυσιολογικά, πάντα κάτω από ομαλές συνθήκες .

Εμφάνιση μικροφυσαλίδων από μηχανική τάση

Μια άλλη μορφή εμφάνισης μικροφυσαλίδων προέρχεται από μηχανική τάση (π.χ κόπωση, παραγωγή έργου) σε αυτή τη περίπτωση διασπάται η δομή των μορίων του υγρού (ιστών) αφήνοντας “κενά” (Kavitation) μέσα στο υγρό (ιστούς). Τα μόρια των αερίων “γεμίζουν” αυτά τα κενά και εξαρτάται πάλι από την επιφανειακή τάση του υγρού, αν επαναδιαλυθούν στο υγρό ή θα συνεχίσουν να υπάρχουν στο κυκλοφορικό σύστημα.

Εμφάνηση μικροφυσαλίδων από τη διαταραχή της μοριακής δομης του υγρού

Κενά μπορούν επίσης να παρουσιαστούν ακόμα και από την διαταραχή της μοριακής δομής του υγρού (ιστών στην κατάδυση). Τέτοιου είδους διαταραχή παρατηρείται στην επιφάνεια του υγρού η οποία έχει επαφή με άλλους ιστούς, ιστούς με διαφορετική επιφανειακή τάση.

Στο σημείο επαφής των δύο διαφορετικών επιφανειακών τάσεων συσσωρεύονται στερεά μικροσωματίδια σχηματίζοντας όλο και μεγαλύτερες επιφάνειες οι οποίες ευνοούν την ανάπτυξη μικροφυσαλίδων.

Εδώ μπορούμε ίσως να προσθέσουμε και τους μύς. Οι μύς παράγουν έργο τριβής έρχονται άμεσα σε επαφή με το αίμα και όπως προανέφερα λίγο πιο πάνω ευνοείται η δημιουργία μικροφυσαλίδων λόγω της διαφορετικής επιφανειακής τάσης των δυο ιστών. Τα διαλυμένα αέρια προσκολούν στα στερεά μικροσωματίδια και έτσι σιγά-σιγά αρχίζουν να σχηματίζονται μικροφυσαλίδες.

Η παρακάτω φωτογραφία απεικονίζει τομή ενός αγγείου με μικροφυσαλίδες ανάμεσα στους μυς.


Φωτογραφία: από το καταδυτικό περιοδικό, Tauchen • September 2008

Πυρήνες φυσαλίδων

Άλλη μια υποθετική πιθανότητα δημιουργίας φυσαλίδων είναι οι ανωμαλίες (προεξοχές/εσοχές) στα τοιχώματα των αγγείων αίματος. Μόρια αερίων γεμίζουν τις εσοχές δημιουργώντας πυρήνες φυσαλίδων οι οποίοι συμπεριφέρονται βάσει του νόμου Boyle-Mariotte, δηλαδή, αυξομειώνεται ο όγκος των πυρήνων ανάλογα με την πίεση του περιβάλλοντος. Η μερική πίεση των αερίων στους πυρήνες παραμένει ίδια, συμβαδίζει ανάλογα με την περιβαλλοντική πίεση, με άλλα λόγια σε αυτή τη φάση δεν υπάρχει υπερκορεσμός ή υποκορεσμός. Αλλάζει όμως στο στάδιο της αποσυμπίεσης μιας κατάδυσης, τα μόρια αζώτου που απελευθερώνονται από τους υπερκορεσμένους ιστούς του σώματος, ανάλογα με την πτώση της περιβαλλοντικής πίεσης εισχωρούν στους πυρήνες των φυσαλίδων, αυξάνει ο όγκος τους και στη συνέχεια λόγω του αυξημένου όγκου απελευθερώνονται από τα αγγεία (προεξοχές/εσοχές) του σώματος και ακολουθούν την πορεία φλεβικά προς τους πνεύμονες.



Ποσότητα και μέγεθος των μικροφυσαλίδων

Tο μέγεθος των μικροφυσαλίδων είναι μόλις μερικά χιλιοστά του χιλιοστού (0,001 mm) και η ποσότητα εξαρτάται από το βάθος, τον χρόνο κατάδυσης καθώς και από την ταχύτητα ανόδου. Φτάνουν δε στη μέγιστη ποσότητα μετά από περίπου 30min κατάδυσης. Σε αυτή τη μορφή δεν μας δημιουργούν κανένα πρόβλημα, μεταφέρονται από το σώμα φλεβικά στο δεξιό προθάλαμο-δεξιά κοιλία της καρδιάς και στη συνέχεια αρτηριακά στους πνεύμονες όπου μετά το “φιλτράρισμα” το οποίο γίνεται στα τριχοειδή αγγεία των πνευμόνων εκπνέονται εφόσον η ποσότητα παραμείνει σε φυσιολογικά επίπεδα.


Μεταφορά και αποβολή του αζώτου από τους πνεύμoνες

Πρόβλημα μπορεί να παρουσιαστεί σε διαδοχική κατάδυση όταν καταδυόμαστε χωρίς το απαιτούμενο διάλλειμα επιφανείας. Στο σώμα μας ακόμα και 1/½ ώρα μετά την κατάδυση έχουμε σχεδόν τη μέγιστη ποσότητα μικροφυσαλίδων. Οι μικροφυσαλίδες …..στην διαδοχική κατάδυση συμπιέζονται εκ νέου, μειώνεται ο όγκος τους αλλά συνεχίζουν να υπάρχουν στο φλεβικό κυκλοφορικό σύστημα όπου καταλήγουν ξανά στους πνεύμονες (μπλε χρώμα, εικόνα: 1). Στους πνεύμονες καταλήγουν επιπρόσθετα και η δημιουργία των νέων μικροφυσαλίδων της διαδοχικής κατάδυσης, η αυξημένη ποσότητα μικροφυσαλίδων συσσωρεύεται στους πνεύμονες με συνέπεια να επιβραδύνεται σημαντικά η ανταλλαγή των αερίων στις κυψελίδες και πριν προλάβουν να αποβληθούν φυσιολογικά, μεγάλη ποσότητα μικροφυσαλίδων κάτω από ορισμένες συνθήκες (όταν μικροφυσαλίδες καλύψουν περίπου το 30% των κυψελίδων) μπορεί να περάσει στο αρτηριακό κυκλοφορικό σύστημα (κόκκινο χρώμα, εικόνα: 1).

Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται "Pulmonale Shunt".



Pulmonale Shunt

Η έννοια "Pulmonale Shunt" σημαίνει παράκαμψη των πνευμονικών αγγείων από το φλεβικό αίμα με αποτέλεσμα να μην συμμετέχει στην διαδικασία ανταλλαγής αερίων (οξυγόνωση). Αυτού του είδους παρακάμψεις αγγείων υπάρχουν σε πολλά σημεία του σώματος, είναι μια λειτουργία του οργανισμού για να προστατεύει διάφορες λειτουργίες του και ενώ στο φυσικό μας περιβάλλον δεν μας δημιουργεί κανένα προβλήματα, στην κατάδυση όμως λόγω συσσώρευσης μεγάλης ποσότητας μικροφυσαλίδων μπορεί να έχει σοβαρές επιπτώσεις.
Oι μικροφυσαλίδες οι οποίες βρίσκονται στο αρτηριακό κυκλοφορικό σύστημα μεταφέρονται στα τριχοειδή αγγεία του σώματος, πολλά από αυτά φράζουν με αποτέλεσμα να διακόπτεται η παροχή οξυγόνου των κυττάρων όπου η ποσότητα Ο2 είναι ήδη μειωμένει στο αίμα λόγω της παράκαμψης των πνευμονικών αγγείων. Εκτός από τη διακοπή παροχής οξυγόνου των αγγείων αυξάνει η αρτηριακή πίεση προκαλώντας ρήξη πολλών αγγείων (εικόνα: 2), έτσι λοιπόν ένα καταδυτικό ατύχημα αρχίζει να εξελίσσεται.


Εικόνα 2: Σπασμένο αγγείο σε μεγέθυνση Χ 10000 φορές

Right - to - left shunt

Υπάρχει επίσης και το φαινόμενο right-to-left shunt, γνωστό και ως PFO (pantentes foramen ovale = ανοιχτό ωοειδές τρήμα), παθολογικό αίτιο το οποίο επιτρέπει κάτω από ορισμένες συνθήκες φλεβικό αίμα με χαμηλή ποσότητα οξυγόνου (το οποίο μεταφέρει και μικροφυσαλίδες) να περάσει στο αρτηριακό κυκλοφορικό σύστημα (από τον δεξιό στον αριστερό προθάλαμο της καρδιάς) παρακάμπτοντας την πνευμονική κυκλοφορία προκαλώντας την λεγόμενη “παράδοξη εμβολή”.

Το PFO (pantentes foramen ovale - ανοιχτό ωοειδές τρήμα) είναι μια εμβρυακή λειτουργία της καρδιάς και υπάρχει ανεξαιρέτως σε όλα τα έμβρυα το οποίο κλείνει κάποιο χρονικό διάστημα μετά την γέννηση τους σε ποσοστό περίπου 70-80% των ανθρώπων, στο υπόλοιπο 20-30% του πληθυσμού το έχει για πάντα χωρίς οι περισσότεροι να το γνωρίζουν. Στο φυσικό μας περιβάλλον δεν έχει καμία επίπτωση, στην κατάδυση όμως κάτω από ορισμένες συνθήκες μπορεί να προκαλέσει καταδυτικό ατύχημα.

Και στις δυο περιπτώσεις, “Pulmonale Shunt“ και PFO (pantentes foramen ovale - ανοιχτό ωοειδές τρήμα) έχει σαν αποτέλεσμα να καταλήγουν μεγάλες ποσότητες μικροφυσαλίδων/φυσαλίδων N2 στο αρτηριακό κυκλοφορικό σύστημα. Στο φυσικό μας περιβάλλον δεν συμβαίνει αυτό ή αν συμβεί κάτω από ορισμένες συνθήκες δεν μας δημιουργεί πρόβλημα. Σε κανονικές συνθήκες λειτουργίας του οργανισμού μας η πίεση στον αριστερό προθάλαμο είναι μεγαλύτερη από ότι στο δεξιό προθάλαμο της καρδιάς και έτσι δεν επιτρέπει να περάσει φλεβικό αίμα από τον δεξιό προς τον αριστερό προθάλαμο της καρδιάς (εικόνα: 3).


Εικόνα: 3

Τι μπορεί να σημαίνει η ύπαρξη "Pulmonale Shunt" και "PFO" στην κατάδυση, από απλούς πόνους στους μυς και τις αρθρώσεις μέχρι πιο σοβαρό καταδυτικό ατύχημα DCS Type I ή σε ακραίες περιπτώσεις ακόμα και Type II.
Μια στατιστική του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου του Düsseldorf αποδυκνύει ότι τo 50% των καταδυτικών ατυχημάτων τα οποία περιέθαλψαν τα τελευταία χρόνια οφείλονται στην ύπαρξη PFO όπου οι δύτες δεν γνώριζαν την ύπαρξη της πάθησης.
Καταλήγουμε λοιπόν, διαδοχικές καταδύσεις με διάλειμμα επιφανείας τουλάχιστον 2 ώρες και η δεύτερη κατάδυση να είναι πιο συντηρητική, αν και αυτό ιατρικά δεν είναι απόλυτα τεκμηριωμένο.


Θεραπεία PFO

Υπάρχει μια μέθοδος η οποία έχει εφαρμοστεί επιτυχώς χωρίς να απαιτείται χειρουργική επέμβαση.
Τοποθετείται ένα ελαστικό μεταλλικό εξάρτημα (εικόνα: 4,5,6) το οποίο σφραγίζει το ωοειδές τρήμα.


Εικόνα: 4


Εικόνα: 5


Εικόνα:6


Αίτια που εμποδίζουν την φυσιολογική αποβολή αζώτου

• PFO (pantentes foramen ovale = ανοιχτό ωοειδές τρήμα), (right-to-left shunt)
- Παθολογικό αίτιο το οποίο επιτρέπει φλεβικό αίμα να περάσει στο αρτηριακό κυκλοφορικό σύστημα προκαλώντας την λεγόμενη “παράδοξη εμβολή”.
Παρατηρείται σε περίπου 20-30% του πληθυσμού χωρίς οι περισσότεροι να το γνωρίζουν.

• Το Κάπνισμα: Προκαλεί στένωση (Vasokonstriktion) των τριχοειδών αγγείων με αποτέλεσμα τη μειωμένη κυκλοφορία του αίματος και την περιορισμένη αιμάτωση τους.

http://www.scubadive.gr/forum/showpo...42&postcount=1

• Υπερβολικό βάρος: Τα κύτταρα λίπους απορροφούν μεγάλη ποσότητα Ν2 η οποία απελευθερώνεται πολύ αργά.

• Αφυδάτωση: Δυσκολεύει την κυκλοφορία του αίματος (αυξάνει η πυκνότητα) και κατ’ επέκταση εμποδίζει την αποβολή του αζώτου.

• Παραγωγή έργου: Υποβρύχιες εργασίες, κολύμβηση ενάντια σε ισχυρά ρεύματα, με αποτέλεσμα αυξημένη ποσότητα CO2 το οποίο ευνοεί τη δημιουργία και μεγεθύνει τις φυσαλίδες.

• Άγχος: (το ίδιο με την παραγωγή έργου).

• Μικρά διαλείμματα επιφανείας σε διαδοχικές βουτιές.

• “Non-Limit” Καταδύσεις , υπερβολική συσσώρευση μικροφυσαλίδων.
• Γρήγορη ανάδυση ( > 7-10 m/min) υπερβολική συσσώρευση μικροφυσαλίδων.

• Χρήση φαρμάκων, ψυχοτρόπων ουσιών, αλκοόλ πριν από την κατάδυση, κ.λ.π.



Χρήστος Ευθυμίου
__________________
Μέλος ΔΣ του Σ.Ε.Α ΤΗΘΥΣ
http://christos-efthymiou.blogspot.gr/

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Χρηστος Ευθυμιου : 20-04-20 στις 19:11.
Απάντηση με παράθεση
  #6  
Παλιά 26-10-12, 11:27
Το avatar του χρήστη eye love scuba
eye love scuba eye love scuba is offline
 
Εγγραφή: 30-11-2007
Μηνύματα: 477
Απάντηση: Μικροφυσαλίδες

Mπράβο Χρήστο για το πολύ κατατοπιστικό κείμενο

Μερικές διευκρυνήσεις:

- Η πνευμονική παράκαμψη (Shunt) και το PFO είναι και τα δύο right to left, άρα οι επιπτώσεις τους είναι παρόμοιες όσον αφορά τη φυσιολογία της νόσου

- αν και 20-25% του πληθισμού έχει PFO, σε πολύ μικρό ποσοστό αυτό είναι αιμοδυναμικά σημαντικό. Το τρήμα είναι κλειστό και ανοίγει με αύξηση της ενδοθωρακικής πίεσης, π.χ. με Valsalva, άρση βάρους, έντονο βήχα κλπ. το πόσο θα ανόιξει είναι διαφορετικό από άνθρωπο σε άνθρωπο. για αυτό και δεν υπάρχουν Guidelines αυστηρά για το PFO.

- τα συμπτώματα από φυσαλίδες που έχουν περάσει μέσω shunt από τη φλεβική στην αρτηριακή κυκλοφορία είναι νευρολογικής φύσεως (ν. Τ. ΙΙ). συμπτώματα από τις αρθρώσεις (που οφείλονται σε δημιουργία φυσαλίδων τοπικά) δεν πρέπει να αποδίδονται στο PFO. Αν συνυπάρχουν οφείλονται σε κακό - επιθετικό προφίλ.

Για το κάπνισμα και την κατάδυση
http://www.scubadive.gr/forum/showth...=7607#post7607

Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη eye love scuba : 29-03-13 στις 01:46.
Απάντηση με παράθεση
Απάντηση στο θέμα


Εργαλεία Θεμάτων
Τρόποι εμφάνισης

Δικαιώματα - Επιλογές
Δεν Μπορείτε να δημοσιεύσετε νέα θέματα
Δεν Μπορείτε να απαντήσετε
Δεν Μπορείτε να ανεβάσετε συνημμένα αρχεία
Δεν Μπορείτε να επεξεργαστείτε τα μηνύματα σας

vB code είναι σε λειτουργία
Τα Smilies είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας [IMG] είναι σε λειτουργία
Ο κώδικας HTML είναι εκτός λειτουργίας
Forum Jump


Όλες οι ώρες είναι GMT +2. Η ώρα τώρα είναι 01:18.


Powered by vBulletin® Version 3.6.8
Copyright ©2000 - 2020, Jelsoft Enterprises Ltd.