Η βύθιση του ελαφρού γερμανικού ναρκαλιευτικού R 194 στην Κέρκυρα, στις 29 Φεβρουαρίου του 1944

[Dimitris Galon]

@ apeiranthos

Άσε το σχολείο Μανωλη τα γεγονότα (βλ. μελέτες για Καρχαρίες, Arado 196, Beaufighter, Ναυάγια Μυκόνου κλπ,) άλλα δείχνουν.

Αγαπητέ φίλε έχω την αίσθηση ότι η "αίσθηση" σου δεν σε γελάει, διότι δεν είναι μόνο αυτό που παρέθεσες, τουτέστιν η αναφορά ότι «In March 1944, Flt Lt Schrader was leading a section of four Spitfire IXs on a shipping strike near the borders of Albania and Yugoslavia. They attacked an enemy escort vessel, coming out of the sun in line astern, down to masthead height. “We continued attacking from both beams, starting small fires until our ammo was exhausted. We left the vessel still smoking and with oil issuing from the starboard side.“», αλλά και το γεγονός ότι η μονάδα του Νεοζηλανδου πιλότου, η μοίρα 1435 της RAF (RAF 1435 Squadron), είχε την βάση της το διάστημα αυτό στην νότια Ιταλία και επιχειρούσε στην Αλβανία και την Γιουγκοσλαβία (βλ. στον σύνδεσμο που παρέθεσα «In October 1943 it moved to Italy, where it formed part of the Balkan Air Force. Ground attack missions over Albania and Yugoslavia, and local air defence, occupied the squadron during its stay in southern Italy.»).

Ενδιαφέρον έχει επίσης το γερμανικό επίθετο του πιλότου, Warren E, Schrader. Ίσως ήταν κάποιος απόγονος του οίκου του Ανοβέρου, που με την σειρά του μετανάστευσε στην Νέα Ζηλανδία. Κάτι που ξέχασα ακόμα. Τελικά ο Γερμανός συντάκτης και σχεδιαστής του «Σχεδίου μάχης», βλ. εικόνα Γ και Δ, είχε δίκιο γιατί όπως βλέπεις στην δεξιά πλευρά επάνω στην εικόνα Γ, αναφέρει τέσσερα Spitfire, εν αντιθέσει με άλλους που αναφέρουν δυο Tomahawk. Και ένα τελευταίο. Η αποχώρηση των αεροσκαφών προς τα δυτικά μαρτυρά νότια Ιταλία, την βάση της βρετανικής μοίρας 1435.

Να είσαι πάντα καλά φίλε!!

--------------------------------------------

@ physalia

Μαρία ευχαριστώ.
Εκτός αυτού ποτέ δεν ήσασταν στραβοί και το γνωρίζουν άπαντες.

--------------------------------------------

@ Γιώργος Καρέλας

Καλέ μου φίλε, κατ΄ αρχάς σ΄ ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια, χρόνος υπάρχει άπλετος, κάνε παιχνίδι όπως σε βολεύει.

Γι΄ αυτό εδώ που γράφεις τώρα.

Αρχικό μήνυμα απο ΚΑΡΕΛΑΣ ΓΙΩΡΓΟΣ

Μια ερώτηση στον Δημήτρη, τα πλοία αυτά ήταν σιδερένια ή ξύλινα όπως πολλά ελαφρά ναρκαλιευτικά (βλέπε τα Βρετανικά τύπου ΒYMS που κατασκευάζονταν στις ΗΠΑ); Πολλά μικρά ναρκαλιευτικά ήταν ξύλινα για να μην ενεργοποιούν τις μαγνητικές νάρκες... Σε περίπτωση που ήταν ξύλινο θα περιμένουμε πολύ λιγότερα να έχουν μείνει στο βυθό....

Τα πλοία τύπου R, αλλά και τα μεγαλύτερα ναρκαλιευτικά,όλων των εμπόλεμων, (εκτός από μερικές κλάσεις πχ. η Algerine class) είχαν ατσάλινο σκελετό με ξύλινο επικάλυμμα. Επάνω στους μεταλλικούς νομείς λοιπόν, τοποθετούσαν ξύλινο πέτσωμα (κέλυφος), έτσι ώστε, ακριβώς όπως ανέφερες, να μην ενεργοποιούνται οι μαγνητικές νάρκες. Τα ξύλα αυτά όμως ήταν πολύ καλής ποιότητας, έτσι ώστε δεν σημαίνει ότι σώνει και καλά θα πρέπει να τα έχει φάει το σκουλήκι (βλ. Teredo navalis). Θα θυμάσαι φαντάζομαι σε πόσο καλή κατάσταση βρισκόταν η ξύλινη κουβέρτα του BURDI μετά από σχεδόν 100 χρόνια στον βυθό. Αλλά και αυτό να έχει συμβεί, σίγουρα θα έχει παραμείνει ο ατσάλινος σκελετός πάνω στον οποίον στηριζόταν η τεθωρακισμένη υπερκατασκευή και οι βάσεις των αντιαεροπορικών. Οπότε μην ανησυχείς θα το χτυπήσει το sonar.

Χαιρετώ
DG